تبلیغات
عصر مذهبی - بشارت ظهور حضرت مهدى(علیه السلام) در كتاب «اشعیاى نبى»
عصر مذهبی
امام سجاد (ع) : بهترین مردم هر زمان کسانی هستند که منتظر ظهور حضرت مهدی (عج) هستند. بحارالانوار جلد 52 صفحه 122
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 15 مهر 1389 توسط دهكده تنهایی | نظرات ()
  برای مشاهده مطلب به ادامه مطلب بروید

در كتاب «اشعیاى نبى» كه یكى از پیامبران پیرو تورات است، بشارت فراوانى در مورد ظهور حضرت مهدى(علیه السلام) آمده است كه جهت استدلال به كتاب مزبور، نخست فرازى از آن بشارت ها را نقل نموده، و برخى از نكات آن را توضیح مى دهیم تا معلوم شود كه مسلمانان در باره عقیده به ظهور یك مصلح جهانى تنها نیستند، بلكه همه اهل كتاب در این عقیده با مسلمانان اشتراك نظر دارند.

در فرازى از بشارت كتاب اشعیا چنین آمده است:

«و نهالى از تنه «یسىّ» بیرون آمده، شاخه اى از ریشه هایش خواهد شكفت و روح خداوند بر او قرار خواهد گرفت. یعنى روح حكمت و فهم و روح مشورت و قوّت و روح معرفت و ترس خداوند و خوشى او در ترس خداوند خواهد بود و موافق رؤیت چشم خود، داورى نخواهد نمود و بر وفق سمع گوشهاى خویش، تنبیه نخواهد نمود; بلكه مسكینان را به عدالت داورى خواهد كرد و به جهت مظلومان زمین به راستى حكم خواهد نمود . . . كمربند كمرش عدالت خواهد بود و كمربند میانش امانت. و گرگ با بره سكونت خواهد داشت و پلنگ با بزغاله خواهد خوابید و گوساله و شیر پروارى با هم و طفل كوچك آنها را خواهد راند و گاو با خرس خواهد چرید و بچه هاى آنها با هم خواهند خوابید و شیر مثل گاو كاه خواهد خورد، و طفل شیر خوره بر سوراخ مار بازى خواهد كرد، و طفل از شیر باز داشته شده، دست خود را بر خانه افعى خواهد گذاشت، و در تمامى كوه مقدس من، ضرر و فسادى نخواهند كرد; زیرا كه جهان از معرفت خداوند پر خواهد بود مثل آبهایى كه دریا را مى پوشاند».

منظور از «نهالى كه از تنه یسىّ خواهد رویید» ممكن است یكى از چهار نفر از شخصیّت هاى بزرگ روحانى و رهبران عالى قدر بشر، حضرت داود، حضرت سلیمان، حضرت عیسى و حضرت حجّت بن الحسن العسكرى(علیهم السلام)باشند; ولى دقّت و بررسى كامل آیات فوق نشان مى دهد كه منظور از این نهال، هیچ یك از آن پیامبران نیست; بلكه همه آن بشارتها ویژه قائم آل محمّد(علیهم السلام)است; زیرا حضرت داوود و سلیمان(علیهما السلام)فرزندان پسرى یسىّ، و حضرت عیسى بن مریم(علیه السلام)نواده دخترى وى، و قائم آل محمّد(علیه السلام)نیز از جانب مادرش جناب نرجس خاتون ـ كه دختر یشوعا، پسر قیصر، پادشاه روم و از نسل حضرت داود، و مادرش از اولاد حواریون حضرت عیسى(علیه السلام) بوده، و نسب شریفش به شمعون صفا، وصىّ حضرت عیسى(علیه السلام)مى رسد ـ نواده دخترى «یسىّ» مى باشد. در فرازى از این بشارت چنین آمده است: «موافق رؤیت چشم خود داورى نخواهد كرد و بر وفق سمع گوشهاى خود تنبیه نخواهد نمود» و این جمله، اشاره به حاكمیت مطلق و حكومت عادلانه آن حضرت دارد كه وى بر اساس حق و واقع، حكم مى كند و نیازى به شاهد و بیّنه ندارد و از كسى گواهى نمى طلبد چنان كه در روایات اسلامى آمده است كه: «یحكم بحكم داود ومحمّد(صلى الله علیه وآله وسلم)» یعنى به حكم حضرت داود و دستور پیامبر (صلى الله علیه وآله وسلم) حكم مى كند و با علم و دانش خدادادى خویش داورى مى نماید.

و در فراز دیگرى از آن بشارت آمده است كه، در زمان حكومت حقه و دوران حكومت عدالت پیشه او «گرگ با بره سكونت خواهد داشت و پلنگ با بزغاله خواهد خوابید ... و گوساله و شیر پروارى با هم، و ... ضرر و فسادى نخواهند كرد»، این جمله نشان مى دهد كه در زمان ظهور مبارك آن موعود آسمانى، عدل و داد آن چنان گسترش مى یابد كه جانوران و درندگان با هم سازش مى كنند و در كنار یكدیگر قرار مى گیرند و خوى بهیمیّت و درندگى را از دست مى دهند، و زیان و ضرر به هیچ یك از موجودات نمى رسانند چنان كه در اخبار و احادیث آمده است:

«وَ تَصْطَلِحُ فِی مُلْكِهِ السّباع، وَ اصْطَلَحَتِ السِّباع، و تأمَنُ الْبَهائم».

و در آخرین فراز از بشارت مزبور آمده است: «جهان از معرفت خداوند پر خواهد بود مثل آبهایى كه دریا را مى پوشاند»، این مطلب نشانگر این واقعیّت است كه در عهد با سعادت آن موعود آسمانى چنان تحوّل عظیم علمى و فرهنگى به وجود مى آید كه همه مردمان به خداى یگانه ایمان مى آورند. درهاى رشته هاى گوناگون علوم و دانش به روى انسانها گشوده مى شود، سطح معلومات بشرى بالا مى رود، راهى را كه بشریّت در طول تاریخ در هزاران سال پیش به دنبال آن بوده در زمان كوتاه مى پیماید، عقلها كامل و اندیشه ها شكوفا مى گردد، و كوته بینى ها و تنگ نظرى ها از بین مى رود، و انسانها به كمال و بلوغ عقلى و اخلاقى و انسانى مى رسند و به تمام ناكامیها، شكستها، ستمها، نادانیها و بدبختى ها پایان مى دهند، و زندگى شرافتمندانه تازه اى را آغاز مى نمایند. چنان كه در حدیثى از امام باقر (علیه السلام) آمده است كه فرمود:

«إذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ یَدَهُ عَلى رؤوسِ الْعِبادِ فَجَمَعَ بِهِ عُقُولَهُمْ وَ أَكَمَلَ بِهِ أَخلاقَهُمْ وَكَمُلَتْ به أَحْلامهُم».

«هنگامى كه قائم ما قیام كند دستش را بر سر بندگان مى گذارد و خردهاى آنها را گرد مى آورد و اخلاقشان را كامل مى گرداند، و به وسیله او به رشد و كمال مى رسند». 

و در ضمن حدیث دیگرى از آن بزرگوار نقل شده كه فرمود:

«. . . وَ تُؤتُونَ الْحِكْمَةَ فِی زَمانِه حتّى أَنّ الْمَرْأةَ لَتَقْضی فِی بَیْتِها بِكِتاب اللهِ وَ سُنَّةِ رَسُولِ الله».

«در زمان او آن قدر به شما دانش و فرهنگ داده مى شود كه زن خانه دار در خانه خود با كتاب خدا و سنّت پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم)داورى مى كند».

در حدیث دیگرى، امام صادق(علیه السلام) فرمود:

«إنَّ قائِمَنا إذا قامَ مَدَّ اللهُ لِشِیعَتِنا فى أسْماعِهِمْ وَ أبْصارِهِم، حتّى لا یَكُونَ بَیْنَهُمْ وَ بَیَنَ الْقائِمِ بَرِید، یُكَلِّمُهُمْ فَیَسْمَعُونَ، وَ یَنْظُرُونَ إلیه وَ هُو مَكانِهِ». 

«هنگامى كه قائم ما قیام كند خداوند آنچنان گوشها و چشمهاى شیعیان ما را تقویت مى كند كه میان آنها و حضرت قائم(علیه السلام) واسطه اىنخواهد بود، او با آنها سخن مى گوید و آنان سخن او را مى شنوند و او را مى بینند، در حالى كه او در مكان خودش مى باشد ]و آنها در نقاط دیگر[».

و در حدیث دیگرى آمده است كه فرمود:

«إنَّ الْمُؤمِنَ فی زَمانِ القائِم(علیه السلام) وَ هُوَ بِالْمَشْرِق لَیَرى أخاهُ الَّذی فِی الْمَغْرِب، وَ كَذا الَّذی فِی الْمَغْرِب یَرى أخاهْ الَّذی بِالْمَشْرِق». 

«در زمان حضرت قائم (علیه السلام) یك انسان مؤمن در حالى كه در مشرق است برادر ـ دینى ـ خود را در مغرب است مى بیند، همچنین كسى كه در غرب عالم است برادرش را كه در شرق زمین است، مى بیند».

و در یك حدیث دیگر آمده است كه فرمود:

«العِلْمُ سَبْعَة وَ عِشْرُونَ حرفاً، فَجَمِیعُ ما جائت بِهِ الرُّسُلُ حَرفان، فَلَمْ یَعْرِفِ النّاسَ حتّى الْیَوْم غیر الحَرْفَین، فَإذا قام قائِمُنا أخْرَجَ الْخَمْسَةَ وَ العِشْرُین حَرْفاً، فَبَثَّها فِى النّاس وَ ضمّ إلَیْها الْحَرْفَیْنِ حتّى یَبُثَّها سَبْعَةَ وَ عِشْرینَ حَرْفاً». 

«علم و دانش 27 حرف ]شاخه[ است; تمام آنچه پیامبران براى مردم آوردند و آشكار ساختند تنها دو حرف بیش نبوده است و مردم تا به امروز جز آن دو حرف را نشناخته اند. ولى هنگامى كه قائم ما قیام كند 25 حرف دیگر را نیز آشكار ساخته و آنها را در بین مردم منتشر مى سازد و آن دو حرف دیگر را به آن ضمیمه مى كند تا 27 حرف علم كامل شود».

و در یك حدیث جالب دیگر كه از آن حضرت در مورد فرمان روایى فرمان روایان حضرت حجّت بن الحسن(علیه السلام) وارد شده، چنین آمده است:

«إذا قامَ الْقائِم بَعَثَ فِی أقالِیْمِ الأرْضِ، فِى كُلِّ إقلِیم رَجُلا، یَقُولُ: عَهْدُكَ فِى كفِّكَ، فَإذا وَرَد عَلَیْكَ أمرٌ لا تَفهَمُهُ وَ لا تعرِفُ الْقَضاء فِیهِ فَانْظُرْ إلى كَفِّكَ وَ اعْمَلْ بِما فِیْها». 

«هنگامى كه قائم(علیه السلام) قیام كند براى هر كشورى از كشورهاى جهان فرمانروایى مى فرستد و ]به او [مى گوید: دستور العمل تو در كف دست تو مى باشد، هر گاه حادثه اى براى تو روى دهد كه حكم آن را نفهمى و ندانى چگونه در مورد آن داورى كنى، به كف دستت نگاه كن و به آنچه در آنست عمل كن».

ما معناى واقعى این حدیث را درك نمى كنیم، و نمى دانیم كه حكم رویدادها چگونه ممكن است در كف دست آنها منعكس شود. آیا گاهى از رویدادها از طریق معجزه صورت مى گیرد كه در كف دست آنها نوشته مى شود یا كتابى در دستشان خواهد بود كه حكم هر حادثه اى در آن خواهد بود، و یا وسیله مجهّزى همچون دستگاه بى سیم یا مدرنتر و نیرومندتر و ظریفتر از آن در اختیار آنها قرار خواهد داشت كه بدان وسیله با حجّت خدا تماس خواهند گرفت؟

ولى به هر حال، این حدیث نشانگر این واقعیّت است كه در آن عصر درخشان، علم و دانش ترقى فوق العاده اى خواهد داشت كه براى ما قابل درك و فهم نیست. علاوه بر این، از این روایات چند مطلب استفاده مى شود كه مختصراً آنها را توضیح مى دهیم:

الف: هنگامى كه قائم آل محمّد(علیه السلام) قیام كند و حكومت واحد جهانى را تشكیل دهد و رهبرى مردم را به عهده بگیرد، مردم از پرتو وجود آن مصلح جهانى تكامل عقلى و علمى پیدا مى كنند. شرك و كفر و الحاد و نفاق از میان برچیده مى شود، فساد اخلاقى و بى بند و بارى ریشه كن مى گردد، عدالت اجتماعى شامل همه طبقات مردم مى شود، همه مردمان خود را با اخلاق حمیده اسلامى مى آرایند، فرهنگ و معارف اسلامى به نحو شایسته اى در بین مردم رواج پیدا مى كند، و دین اسلام و كلمه توحید در همه جا حكم فرما مى شود.

ب: وسایل ارتباط جمعى و رسانه هاى گروهى به اندازه اى قوى و نیرومند و پیشرفته خواهد بود كه چیزى بنام اداره پست، تلگراف و تلفن و امثال آنها وجود نخواهد داشت و همه مردم در هر جا كه باشند و در هر شهرى كه زندگى كنند وجود مقدّس حضرت ولى عصر (علیه السلام) را مشاهده خواهند كرد و صداى ملكوتى او را خواهند شنید. با او در ارتباط خواهند بود و تعالیم دینى و اسلامى را بدون واسطه از او دریافت خواهند نمود.

بشارت ظهور حضرت مهدى(علیه السلام) در كتاب «اشعیاى نبى»

در كتاب «اشعیاى نبى» كه یكى از پیامبران پیرو تورات است، بشارت فراوانى در مورد ظهور حضرت مهدى(علیه السلام) آمده است كه جهت استدلال به كتاب مزبور، نخست فرازى از آن بشارت ها را نقل نموده، و برخى از نكات آن را توضیح مى دهیم تا معلوم شود كه مسلمانان در باره عقیده به ظهور یك مصلح جهانى تنها نیستند، بلكه همه اهل كتاب در این عقیده با مسلمانان اشتراك نظر دارند.

در فرازى از بشارت كتاب اشعیا چنین آمده است:

«و نهالى از تنه «یسىّ» بیرون آمده، شاخه اى از ریشه هایش خواهد شكفت و روح خداوند بر او قرار خواهد گرفت. یعنى روح حكمت و فهم و روح مشورت و قوّت و روح معرفت و ترس خداوند و خوشى او در ترس خداوند خواهد بود و موافق رؤیت چشم خود، داورى نخواهد نمود و بر وفق سمع گوشهاى خویش، تنبیه نخواهد نمود; بلكه مسكینان را به عدالت داورى خواهد كرد و به جهت مظلومان زمین به راستى حكم خواهد نمود . . . كمربند كمرش عدالت خواهد بود و كمربند میانش امانت. و گرگ با بره سكونت خواهد داشت و پلنگ با بزغاله خواهد خوابید و گوساله و شیر پروارى با هم و طفل كوچك آنها را خواهد راند و گاو با خرس خواهد چرید و بچه هاى آنها با هم خواهند خوابید و شیر مثل گاو كاه خواهد خورد، و طفل شیر خوره بر سوراخ مار بازى خواهد كرد، و طفل از شیر باز داشته شده، دست خود را بر خانه افعى خواهد گذاشت، و در تمامى كوه مقدس من، ضرر و فسادى نخواهند كرد; زیرا كه جهان از معرفت خداوند پر خواهد بود مثل آبهایى كه دریا را مى پوشاند».

منظور از «نهالى كه از تنه یسىّ خواهد رویید» ممكن است یكى از چهار نفر از شخصیّت هاى بزرگ روحانى و رهبران عالى قدر بشر، حضرت داود، حضرت سلیمان، حضرت عیسى و حضرت حجّت بن الحسن العسكرى(علیهم السلام)باشند; ولى دقّت و بررسى كامل آیات فوق نشان مى دهد كه منظور از این نهال، هیچ یك از آن پیامبران نیست; بلكه همه آن بشارتها ویژه قائم آل محمّد(علیهم السلام)است; زیرا حضرت داوود و سلیمان(علیهما السلام)فرزندان پسرى یسىّ، و حضرت عیسى بن مریم(علیه السلام)نواده دخترى وى، و قائم آل محمّد(علیه السلام)نیز از جانب مادرش جناب نرجس خاتون ـ كه دختر یشوعا، پسر قیصر، پادشاه روم و از نسل حضرت داود، و مادرش از اولاد حواریون حضرت عیسى(علیه السلام) بوده، و نسب شریفش به شمعون صفا، وصىّ حضرت عیسى(علیه السلام)مى رسد ـ نواده دخترى «یسىّ» مى باشد. در فرازى از این بشارت چنین آمده است: «موافق رؤیت چشم خود داورى نخواهد كرد و بر وفق سمع گوشهاى خود تنبیه نخواهد نمود» و این جمله، اشاره به حاكمیت مطلق و حكومت عادلانه آن حضرت دارد كه وى بر اساس حق و واقع، حكم مى كند و نیازى به شاهد و بیّنه ندارد و از كسى گواهى نمى طلبد چنان كه در روایات اسلامى آمده است كه: «یحكم بحكم داود ومحمّد(صلى الله علیه وآله وسلم)» یعنى به حكم حضرت داود و دستور پیامبر (صلى الله علیه وآله وسلم) حكم مى كند و با علم و دانش خدادادى خویش داورى مى نماید.

و در فراز دیگرى از آن بشارت آمده است كه، در زمان حكومت حقه و دوران حكومت عدالت پیشه او «گرگ با بره سكونت خواهد داشت و پلنگ با بزغاله خواهد خوابید ... و گوساله و شیر پروارى با هم، و ... ضرر و فسادى نخواهند كرد»، این جمله نشان مى دهد كه در زمان ظهور مبارك آن موعود آسمانى، عدل و داد آن چنان گسترش مى یابد كه جانوران و درندگان با هم سازش مى كنند و در كنار یكدیگر قرار مى گیرند و خوى بهیمیّت و درندگى را از دست مى دهند، و زیان و ضرر به هیچ یك از موجودات نمى رسانند چنان كه در اخبار و احادیث آمده است:

«وَ تَصْطَلِحُ فِی مُلْكِهِ السّباع، وَ اصْطَلَحَتِ السِّباع، و تأمَنُ الْبَهائم».

و در آخرین فراز از بشارت مزبور آمده است: «جهان از معرفت خداوند پر خواهد بود مثل آبهایى كه دریا را مى پوشاند»، این مطلب نشانگر این واقعیّت است كه در عهد با سعادت آن موعود آسمانى چنان تحوّل عظیم علمى و فرهنگى به وجود مى آید كه همه مردمان به خداى یگانه ایمان مى آورند. درهاى رشته هاى گوناگون علوم و دانش به روى انسانها گشوده مى شود، سطح معلومات بشرى بالا مى رود، راهى را كه بشریّت در طول تاریخ در هزاران سال پیش به دنبال آن بوده در زمان كوتاه مى پیماید، عقلها كامل و اندیشه ها شكوفا مى گردد، و كوته بینى ها و تنگ نظرى ها از بین مى رود، و انسانها به كمال و بلوغ عقلى و اخلاقى و انسانى مى رسند و به تمام ناكامیها، شكستها، ستمها، نادانیها و بدبختى ها پایان مى دهند، و زندگى شرافتمندانه تازه اى را آغاز مى نمایند. چنان كه در حدیثى از امام باقر (علیه السلام) آمده است كه فرمود:

«إذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ یَدَهُ عَلى رؤوسِ الْعِبادِ فَجَمَعَ بِهِ عُقُولَهُمْ وَ أَكَمَلَ بِهِ أَخلاقَهُمْ وَكَمُلَتْ به أَحْلامهُم».

«هنگامى كه قائم ما قیام كند دستش را بر سر بندگان مى گذارد و خردهاى آنها را گرد مى آورد و اخلاقشان را كامل مى گرداند، و به وسیله او به رشد و كمال مى رسند».

و در ضمن حدیث دیگرى از آن بزرگوار نقل شده كه فرمود:

«. . . وَ تُؤتُونَ الْحِكْمَةَ فِی زَمانِه حتّى أَنّ الْمَرْأةَ لَتَقْضی فِی بَیْتِها بِكِتاب اللهِ وَ سُنَّةِ رَسُولِ الله».

«در زمان او آن قدر به شما دانش و فرهنگ داده مى شود كه زن خانه دار در خانه خود با كتاب خدا و سنّت پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم)داورى مى كند».

در حدیث دیگرى، امام صادق(علیه السلام) فرمود:

«إنَّ قائِمَنا إذا قامَ مَدَّ اللهُ لِشِیعَتِنا فى أسْماعِهِمْ وَ أبْصارِهِم، حتّى لا یَكُونَ بَیْنَهُمْ وَ بَیَنَ الْقائِمِ بَرِید، یُكَلِّمُهُمْ فَیَسْمَعُونَ، وَ یَنْظُرُونَ إلیه وَ هُو مَكانِهِ».

«هنگامى كه قائم ما قیام كند خداوند آنچنان گوشها و چشمهاى شیعیان ما را تقویت مى كند كه میان آنها و حضرت قائم(علیه السلام) واسطه اىنخواهد بود، او با آنها سخن مى گوید و آنان سخن او را مى شنوند و او را مى بینند، در حالى كه او در مكان خودش مى باشد ]و آنها در نقاط دیگر[».

و در حدیث دیگرى آمده است كه فرمود:

«إنَّ الْمُؤمِنَ فی زَمانِ القائِم(علیه السلام) وَ هُوَ بِالْمَشْرِق لَیَرى أخاهُ الَّذی فِی الْمَغْرِب، وَ كَذا الَّذی فِی الْمَغْرِب یَرى أخاهْ الَّذی بِالْمَشْرِق».

«در زمان حضرت قائم (علیه السلام) یك انسان مؤمن در حالى كه در مشرق است برادر ـ دینى ـ خود را در مغرب است مى بیند، همچنین كسى كه در غرب عالم است برادرش را كه در شرق زمین است، مى بیند».

و در یك حدیث دیگر آمده است كه فرمود:

«العِلْمُ سَبْعَة وَ عِشْرُونَ حرفاً، فَجَمِیعُ ما جائت بِهِ الرُّسُلُ حَرفان، فَلَمْ یَعْرِفِ النّاسَ حتّى الْیَوْم غیر الحَرْفَین، فَإذا قام قائِمُنا أخْرَجَ الْخَمْسَةَ وَ العِشْرُین حَرْفاً، فَبَثَّها فِى النّاس وَ ضمّ إلَیْها الْحَرْفَیْنِ حتّى یَبُثَّها سَبْعَةَ وَ عِشْرینَ حَرْفاً».

«علم و دانش 27 حرف ]شاخه[ است; تمام آنچه پیامبران براى مردم آوردند و آشكار ساختند تنها دو حرف بیش نبوده است و مردم تا به امروز جز آن دو حرف را نشناخته اند. ولى هنگامى كه قائم ما قیام كند 25 حرف دیگر را نیز آشكار ساخته و آنها را در بین مردم منتشر مى سازد و آن دو حرف دیگر را به آن ضمیمه مى كند تا 27 حرف علم كامل شود».

و در یك حدیث جالب دیگر كه از آن حضرت در مورد فرمان روایى فرمان روایان حضرت حجّت بن الحسن(علیه السلام) وارد شده، چنین آمده است:

«إذا قامَ الْقائِم بَعَثَ فِی أقالِیْمِ الأرْضِ، فِى كُلِّ إقلِیم رَجُلا، یَقُولُ: عَهْدُكَ فِى كفِّكَ، فَإذا وَرَد عَلَیْكَ أمرٌ لا تَفهَمُهُ وَ لا تعرِفُ الْقَضاء فِیهِ فَانْظُرْ إلى كَفِّكَ وَ اعْمَلْ بِما فِیْها».

«هنگامى كه قائم(علیه السلام) قیام كند براى هر كشورى از كشورهاى جهان فرمانروایى مى فرستد و ]به او [مى گوید: دستور العمل تو در كف دست تو مى باشد، هر گاه حادثه اى براى تو روى دهد كه حكم آن را نفهمى و ندانى چگونه در مورد آن داورى كنى، به كف دستت نگاه كن و به آنچه در آنست عمل كن».

ما معناى واقعى این حدیث را درك نمى كنیم، و نمى دانیم كه حكم رویدادها چگونه ممكن است در كف دست آنها منعكس شود. آیا گاهى از رویدادها از طریق معجزه صورت مى گیرد كه در كف دست آنها نوشته مى شود یا كتابى در دستشان خواهد بود كه حكم هر حادثه اى در آن خواهد بود، و یا وسیله مجهّزى همچون دستگاه بى سیم یا مدرنتر و نیرومندتر و ظریفتر از آن در اختیار آنها قرار خواهد داشت كه بدان وسیله با حجّت خدا تماس خواهند گرفت؟

ولى به هر حال، این حدیث نشانگر این واقعیّت است كه در آن عصر درخشان، علم و دانش ترقى فوق العاده اى خواهد داشت كه براى ما قابل درك و فهم نیست. علاوه بر این، از این روایات چند مطلب استفاده مى شود كه مختصراً آنها را توضیح مى دهیم:

الف: هنگامى كه قائم آل محمّد(علیه السلام) قیام كند و حكومت واحد جهانى را تشكیل دهد و رهبرى مردم را به عهده بگیرد، مردم از پرتو وجود آن مصلح جهانى تكامل عقلى و علمى پیدا مى كنند. شرك و كفر و الحاد و نفاق از میان برچیده مى شود، فساد اخلاقى و بى بند و بارى ریشه كن مى گردد، عدالت اجتماعى شامل همه طبقات مردم مى شود، همه مردمان خود را با اخلاق حمیده اسلامى مى آرایند، فرهنگ و معارف اسلامى به نحو شایسته اى در بین مردم رواج پیدا مى كند، و دین اسلام و كلمه توحید در همه جا حكم فرما مى شود.

ب: وسایل ارتباط جمعى و رسانه هاى گروهى به اندازه اى قوى و نیرومند و پیشرفته خواهد بود كه چیزى بنام اداره پست، تلگراف و تلفن و امثال آنها وجود نخواهد داشت و همه مردم در هر جا كه باشند و در هر شهرى كه زندگى كنند وجود مقدّس حضرت ولى عصر (علیه السلام) را مشاهده خواهند كرد و صداى ملكوتى او را خواهند شنید. با او در ارتباط خواهند بود و تعالیم دینى و اسلامى را بدون واسطه از او دریافت خواهند نمود.

ج: ارتباط مستقیم نه تنها در سطح دولت، بلكه در سطح عموم، بین همه مردم جهان عملى خواهد شد، و همه مؤمنان در هر كجا كه باشند با یكدیگر ارتباط مستقیم خواهند داشت، واین ارتباط شاید با دستگاهى كه كاملتر از تلفن هاى تلویزیونى باشد صورت خواهد گرفت كه طرفین در هر كجاى دنیا باشند همدیگر را ببینند و صداى یكدیگر را بشنوند.

بنابر این، با توجّه به آنچه گذشت به این نتیجه مى رسیم كه منظور از:

«نهالى از تنه یسىّ خواهد روئید»، همان مهدى موعود(علیه السلام) است كه نه تنها بر سراسر كره زمین و ربع مسكون، بلكه بر سرتاسر جهان هستى حكومت خواهد كرد، و جهان را پر از عدل و داد خواهد نمود، و بشر را به بالاترین مدارج كمال خواهد رساند. بشارت دیگرى از كتاب اشعیاى نبى: در بشارت دیگرى نیز در كتاب «اشعیاء» در مورد ظهور قائم آل محمّد(علیه السلام)چنین آمده است:

«و در ایّام آخر واقع خواهد شد . . . جمیع اُمّتها به سوى آن روان خواهند شد . . . او اُمّتها را داورى خواهد نمود، و قومهاى بسیارى را تنبیه خواهد كرد . . . اُمّتى بر اُمّتى شمشیر نخواهد كشید و بار دیگر جنگ را نخواهند آموخت».

آنچه از این بشارت فهمیده مى شود این است كه پس از قیام شكوهمند مهدى موعود(علیه السلام) جمیع اُمّتها به سوى او روى خواهند آورد. و او همه مردم جهان را از هر رنگ و نژادى كه باشند و هر دین و مذهبى كه داشته باشند در زیر یك پرچم كه دین اسلام و توحید باشد گرد خواهد آورد، و گروه بسیارى را تنبیه خواهد نمود، و در پرتو اجراى عدالتش، و در میان مردم به قضاوت داودى داورى خواهد نمود، و بر اساس حق و واقع قضایا را حل و فصل خواهد كرد، كه سراسر گیتى را فرا خواهد گرفت دیگر اُمّتى بر اُمّتى شمشیر نخواهد كشید، و بار دیگر جنگ و خونریزى و ناامنى بر جهان حكمفرما نخواهد بود، و همه مردمان در صلح، صفا، صمیمیّت و آسایش و آرامش در كنار هم زندگى خواهند نمود. بنابر این، آنچه در فرازهاى بشارت مزبور آمده، همگى از آمدن انسان فوق العاده ممتاز و با عظمت خبر مى دهد كه بر همه جهان سیطره پیدا مى كند، و دنیا را پر از عدل و داد مى نماید به گونه اى كه كسى حتّى جرأت تجاوز و تعدّى به دیگرى را در خود نمى بیند، زیرا بیم آن را دارد كه اگر مرتكب خلافى گردد ممكن است علیه او گزارش شود و در چنگال عدالت گرفتار آید، چنان كه در حدیثى از رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) روایت شده است كه فرمود:

«لا تَقُوم السّاعَةُ حتّى تَكَلَّم السِّباعُ الإنْسان، و حتّى تَكَلَّمَ عَذَبَةُ سَوطِهِ وَ شِركُ نَعْلِهِ وَ تُخْبِرُهُ بِما أحْدَثَ أهْلَهُ مِنْ بَعْدِه».

«رستاخیز برپا نمى شود مگر این كه درندگان با انسان سخن بگویند، و تازیانه و بند كفش او با وى تكلّم نماید و به آنچه خانواده اش بعد از خروج او از منزل انجام داده اند وى را با خبر سازند».

چند بشارت دیگر از كتاب اشعیا

بشارات فراوانى كه در باره منجى عالم در كتاب اشعیاى نبى وارد شده به قسمت عمده اى از برنامه هاى آن مصلح جهانى اشاره دارد كه برخى از آنها را مى آوریم:

1 ـ تأمین عدالت اجتماعى و امنیّت عمومى

2 ـ تأمین رفاه همگانى و آباد ساختن جهان ;




سایت بزرگ ستاره زرین
درباره وبلاگ
به نام خدا
با سلام
ورود شما را به این وبلاگ خوش آمد عرض می كنم . امیدوارم مطالب این وبلاگ مورد استفاده ی شما قرار گیرد . من با تبادل لینک موافقم در صورت تمایل منو لینک کنید بعد خبرم کنید تا منم شما رو لینک کنم در ضمن نظر فراموش نشه .
السلام علیک یا ابا صالح المهدی (عج)
*گفتم که خدا مرا حیاتی بفرست طوفان زده ام مرا نجاتی بفرست
فرمود که با زمزمه یا مهدی نذر گل نرگس صلواتی بفرست*
التماس دعا
موضوعات
آخرین مطالب
نظر سنجی
نظر شما در مورد مطالب وبلاگ چیست ؟




نویسندگان
آرشیو مطالب
پیوند ها
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :



تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به سعید غلامی می باشد.